Uitgelicht

Beleggers en bedrijven naar dialoog duurzaamheid

De relatie tussen aandeelhouders en beursgenoteerde ondernemingen is veelbesproken. Lang voor maatschappelijke kritiek die ontstond tijdens de financiële crisis, was er al veel ergernis hoe aandeelhouders probeerden hun vaak op de korte termijn gerichte belang te laten voorgaan boven andere stakeholders

Betrokkenheid is medicijn tegen activisme en slecht bestuur

De kwaliteit van de governance van financiële en beursondernemingen staat sinds de financiële crisis weer volop in de maatschappelijke discussie, en terecht. De commissie de Wit en de Europese Commissie hebben in hun rapporten geen enkel heilig huisje gespaard en hun twijfels geuit over de deskundigheid van bestuurders en commissarissen, de kritische blik van accountants, de effectiviteit van governancecodes en de rol stemadviesbureaus, Zij hebben alle mogelijke factoren die van invloed zijn op de kwaliteit van het ondernemingsbestuur kritisch bekeken. Ook de institutionele belegger werd aangesproken op zijn rol in de crisis. Zij hebben de handschoen opgepakt om hun eigen governance te verbeteren. Dat heeft in het Verenigd Koninkrijk geleid tot een stewardship code. In Nederland heeft Eumedion begin deze maand de zogenoemde Best Practices geïntroduceerd.

Aandeelhouderswaarde van de accountant

Op 8 september werd onder leiding van publicist en hoogleraar Journalistiek Jeroen Smit een seminar gehouden over de aandeelhouderswaarde van de accountant. De samenleving en andere stakeholders zoals de grote beleggers verwachten veel meer van de accountants, dan zij tot voor kort als hun taak zagen. Maar met het Plan van Aanpak heeft de accountant de rol van Poortwachter op zich genomen. Het debat bij NBA in Amsterdam ging in de op de vraag of die rol de aandeelhouderswaarde van de accountant en daarmee van de onderneming die hij controleert verhoogt.

Hypocrisie

27-11-2013

In een ingezonden stuk in het Financieele Dagblad van 18 november bekritiseert Lars Moratis de inspanningen van de Rabobank op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO). Moratis ziet een discrepantie tussen de claims en de werkelijkheid wat betreft MVO, volgens hem levert het Libor-schandaal ‘het onomstotelijke bewijs dat ook Rabobank niet immuun is voor het wangedrag dat kenmerkend is voor de financiële sector’.

Op de eerste plaats zijn commentaren die zonder nuance  een sticker met wangedrag op ‘de financiële sector’ plakken lastig serieus te nemen. Er gaan zeker dingen mis, maar ik hoef u niet te vertellen dat binnen heel veel banken, pensioenfondsen, en bij institutionele beleggers heel hard wordt gewerkt aan een verantwoorde sector. Bovendien, wangedrag is een wijdverbreid verschijnsel, dat ook plaatsvindt bij vele ondernemingen en instellingen buiten de financiële sector.

Belangrijker is de constatering van Moratis dat er een verschil bestaat tussen dat wat ondernemingen op het gebied van MVO zeggen te doen, en dat wat ze daadwerkelijk uitvoeren. Maar dit is geen nieuws. Juist die discrepantie is waar verantwoord beleggen voor een groot deel om draait. In hoeverre kloppen de claims van bedrijven ten aanzien van hun duurzaamheidsbeleid? Hoe geloofwaardig zijn die claims, en wat betekent dat voor het investeringsrisico?

Steeds meer beleggers nemen niet-financiële informatie mee in hun beleggingsbeslissing. Zij zetten de gedragscodes, milieurichtlijnen, het werknemersbeleid en principes van goed bestuur die ondernemingen hanteren af tegen het gedrag op deze terreinen. Incidentele fouten, indien beperkt in omvang, hebben meestal geen grote impact. Omvangrijke controverses, of structurele misdragingen zijn wel van belang, en beïnvloeden regelmatig het operationeel resultaat, en dus het rendement van een belegging.

Ondernemingen kunnen door transparant te zijn, en actief hun stakeholders te betrekken bij de bedrijfsvoering, vertrouwen winnen. De spanning in het  verschil tussen beleid, en het gedrag van bedrijven speelt ten slotte niet alleen op het gebied van maatschappelijke prestaties. De financiële huishouding vormt net zo goed een risico, zoals recente voorbeelden van boekhoudfraude, belastingontwijking en corruptie hebben laten zien. Ook daarin is de Rabobank, laat staan de financiële sector, niet uniek.

Daan Spaargaren is beleidsmedewerker duurzaamheid bij Eumedion