Uitgelicht

Beleggers en bedrijven naar dialoog duurzaamheid

De relatie tussen aandeelhouders en beursgenoteerde ondernemingen is veelbesproken. Lang voor maatschappelijke kritiek die ontstond tijdens de financiële crisis, was er al veel ergernis hoe aandeelhouders probeerden hun vaak op de korte termijn gerichte belang te laten voorgaan boven andere stakeholders

Betrokkenheid is medicijn tegen activisme en slecht bestuur

De kwaliteit van de governance van financiële en beursondernemingen staat sinds de financiële crisis weer volop in de maatschappelijke discussie, en terecht. De commissie de Wit en de Europese Commissie hebben in hun rapporten geen enkel heilig huisje gespaard en hun twijfels geuit over de deskundigheid van bestuurders en commissarissen, de kritische blik van accountants, de effectiviteit van governancecodes en de rol stemadviesbureaus, Zij hebben alle mogelijke factoren die van invloed zijn op de kwaliteit van het ondernemingsbestuur kritisch bekeken. Ook de institutionele belegger werd aangesproken op zijn rol in de crisis. Zij hebben de handschoen opgepakt om hun eigen governance te verbeteren. Dat heeft in het Verenigd Koninkrijk geleid tot een stewardship code. In Nederland heeft Eumedion begin deze maand de zogenoemde Best Practices geïntroduceerd.

Aandeelhouderswaarde van de accountant

Op 8 september werd onder leiding van publicist en hoogleraar Journalistiek Jeroen Smit een seminar gehouden over de aandeelhouderswaarde van de accountant. De samenleving en andere stakeholders zoals de grote beleggers verwachten veel meer van de accountants, dan zij tot voor kort als hun taak zagen. Maar met het Plan van Aanpak heeft de accountant de rol van Poortwachter op zich genomen. Het debat bij NBA in Amsterdam ging in de op de vraag of die rol de aandeelhouderswaarde van de accountant en daarmee van de onderneming die hij controleert verhoogt.

Gezond verstand

16-01-2017

Gezonde voeding is één van de belangrijkste maatschappelijke trends. Onder aanvoering van dieetgoeroes neemt het onderwerp soms de vorm aan van een moderne religie, boeken worden volgeschreven met hippe geboden en verboden, al dan niet gebaseerd op een eindeloze stroom aan populairwetenschappelijk onderzoek. Maar zin of onzin, voor beleggers is de trend van groot belang.

Want naast de bewuste burger ziet ook de politiek de gevolgen van te veel en ongezond voedsel, en zint op maatregelen. Onlangs kondigde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) een obesitas-epidemie aan in de jaren '30 van deze eeuw, met hoge zorgkosten en lagere levensverwachting tot gevolg. De oplossing? Overgewicht bestrijden met een vettaks of suikerbelasting, zegt de WHO.

En dat lijkt te werken. Steeds meer landen voeren daarom een belasting in op suikerhoudende dranken of snacks. In Mexico steeg de prijs van gesuikerde dranken en snacks met 8 procent, waardoor de verkoop met 6 procent daalde. Ook verschillende Europese landen hebben een suikerbelasting ingevoerd, zoals Finland, Hongarije en Frankrijk. Vanaf 2018 gaan zelfs de Britten extra betalen voor hun gezoete drankjes.

In Nederland bestaat maar weinig animo voor een suikerbelasting of vettaks. Het CDA had een belasting op suiker in het conceptverkiezingsprogramma staan, maar daar stak het congres van de partij een stokje voor. De huidige Minister van Volksgezondheid zet vooralsnog in op vermindering van vet, zout en suiker in producten. Een logische stap, vinden ook de producenten zelf. Louis Cantarell, bestuurslid van Nestlé, riep onlangs tijdens de viering van het 150-jarig bestaan van zijn onderneming de voedingsindustrie op om wetgeving niet af te wachten. 'Wanneer meer dan 30% van de EU-bevolking zwaarlijvig is, hebben we een probleem en moeten we meer doen', zei Cantarell.

En daarin is Nestlé vooruitstrevend. Wetenschappers van die onderneming vonden recent bijvoorbeeld een manier om de structuur van suiker zo aan te passen dat voor dezelfde smaak een reep chocola met 40% minder van de zoetstof toe kan. Tegelijk werkt Nestlé aan de vorm van zoutkristallen voor gelijke kruiding bij minder zoutgebruik. Maar ook Unilever zet vol in op voedingsinnovatie, lichtte topman Jan Zijderveld onlangs toe. Unilever opent daarom een innovatiecentrum in Wageningen. 'Mensen willen gezonder en natuurlijker eten, producten moeten duurzamer worden, daar hebben we technologie voor nodig', betoogde Zijderveld.

Er is steeds meer bekend over de effecten van voeding op de gezondheid. Die wetenschap, stijgende zorgkosten en een bewustere burger verschaffen de wetgever een sterke positie om strengere eisen op te leggen aan producenten of consumenten extra te laten betalen voor ongezonde opties. Als producenten nalaten om hun waar te verbeteren. Want in alle scenario’s is productinnovatie voor ondernemingen in de voedingssector cruciaal om de slag niet te missen.

Dit is voor institutionele beleggers natuurlijk van groot belang, bedrijven moeten inzicht verschaffen in de risico’s van mogelijke regelgeving en de kansen die technologie biedt. Het aanpassingsvermogen van ondernemingen is essentieel om op lange termijn waarde te kunnen creëren en aan veranderende vraag te kunnen voldoen. En dat is geen noviteit maar gezond verstand.

Daan Spaargaren is beleidsmedewerker duurzaamheid bij Eumedion