Uitgelicht

Beleggers en bedrijven naar dialoog duurzaamheid

De relatie tussen aandeelhouders en beursgenoteerde ondernemingen is veelbesproken. Lang voor maatschappelijke kritiek die ontstond tijdens de financiële crisis, was er al veel ergernis hoe aandeelhouders probeerden hun vaak op de korte termijn gerichte belang te laten voorgaan boven andere stakeholders

Betrokkenheid is medicijn tegen activisme en slecht bestuur

De kwaliteit van de governance van financiële en beursondernemingen staat sinds de financiële crisis weer volop in de maatschappelijke discussie, en terecht. De commissie de Wit en de Europese Commissie hebben in hun rapporten geen enkel heilig huisje gespaard en hun twijfels geuit over de deskundigheid van bestuurders en commissarissen, de kritische blik van accountants, de effectiviteit van governancecodes en de rol stemadviesbureaus, Zij hebben alle mogelijke factoren die van invloed zijn op de kwaliteit van het ondernemingsbestuur kritisch bekeken. Ook de institutionele belegger werd aangesproken op zijn rol in de crisis. Zij hebben de handschoen opgepakt om hun eigen governance te verbeteren. Dat heeft in het Verenigd Koninkrijk geleid tot een stewardship code. In Nederland heeft Eumedion begin deze maand de zogenoemde Best Practices geïntroduceerd.

Aandeelhouderswaarde van de accountant

Op 8 september werd onder leiding van publicist en hoogleraar Journalistiek Jeroen Smit een seminar gehouden over de aandeelhouderswaarde van de accountant. De samenleving en andere stakeholders zoals de grote beleggers verwachten veel meer van de accountants, dan zij tot voor kort als hun taak zagen. Maar met het Plan van Aanpak heeft de accountant de rol van Poortwachter op zich genomen. Het debat bij NBA in Amsterdam ging in de op de vraag of die rol de aandeelhouderswaarde van de accountant en daarmee van de onderneming die hij controleert verhoogt.

Financiële sector kan duurzaamheid aanjagen

16-01-2014

De afgelopen vijf crisisjaren lag de financiële sector continu onder vuur, falende banken en kortende pensioenfondsen domineerden het nieuws. Maar juist in deze periode maakte verantwoord beleggen een ongekende groei door. Een reden voor nieuw vertrouwen, het is tijd de financiële sector te omarmen als de motor voor een duurzame economie.

Op dit moment wordt op ruim een vijfde van het wereldwijd belegde vermogen een verantwoord beleggingsbeleid toegepast. Daarmee geven steeds meer beleggers aan dat naast een goed rendement ook niet-financiële prestaties van ondernemingen belangrijk zijn. Zij letten vaker op duurzaamheidsissues zoals milieubeleid, sociaal beleid en goed ondernemingsbestuur.

Juist deze drie thema’s vormen de basis van een duurzame economie. Maar terwijl een groeiende groep beleggers zich hiervan bewust is, streven veel bedrijven nog steeds naar een zo hoog mogelijke winst op korte termijn. Onderzoeksbureau McKinsey becijferde twee weken geleden dat driekwart van de topmanagers bij bedrijven jaagt op kortetermijnwinst, terwijl hetzelfde percentage topmanagers gelooft dat een langetermijnstrategie betere resultaten oplevert.

Daar moeten beleggers en ondernemers elkaar vinden. Het bewijs dat bedrijven met een sterke duurzaamheidsstrategie op lange termijn beter renderen stapelt zich op. Ondernemingen moeten zélf duidelijke en relevante informatie verstrekken. Kijk naar Unilever, dat in 2010 aankondigde in 10 jaar tijd de omzet te willen verdubbelen, en tegelijkertijd de impact op het milieu te halveren. CEO Paul Polman wist daarmee het aandeel kortetermijnbeleggers in zijn aandeelhoudersbestand te halveren. Een onderneming krijgt de beleggers die ze verdient.

Unilever, Corio en Wereldhave stopten al met het publiceren van uitgebreide kwartaalcijfers, en zijn daarmee de versoepelde regelgeving vanuit Brussel voor. Vanaf 2015 zijn Europese beursgenoteerde bedrijven niet langer verplicht om een kwartaalbericht te publiceren. Maar er ligt ook een taak voor beleggers, die de kortetermijnfocus kunnen beteugelen door verder vooruit te kijken en die intentie met ondernemingen te delen.
Daarvoor moeten de onderneming en de belegger elkaar kennen. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar is het niet. Wordt een actieve aandeelhouder, en voer een dialoog met de onderneming waarin wordt belegd, en leer deze beter kennen. De belegger krijgt zo beter inzicht in de bedrijfsvoering en dus ook in de risico’s van de belegging.

Maar belangrijk is ook dat een dialoog de belegger de mogelijkheid biedt om invloed uit te oefenen op de onderneming, hij is ten slotte mede-eigenaar. Op die manier kan hij constructieve suggesties doen voor het duurzaamheidsbeleid bij de onderneming. Lager energieverbruik, minder waterverbruik, minder afval, maatregelen die bijdragen aan een beter bedrijfsresultaat. Zeker op lange termijn.
Uiteindelijk zijn de meeste belegde gelden pensioenen, spaargeld en verzekeringspremies. Geld dus dat gemeenschappelijk is opgebracht, en vaak voor een langere periode in beheer is gegeven. Investeer het voor de lange termijn, zodat het de kans krijgt te werken aan structurele economische ontwikkeling en innovatie, en een goed rendement.

Burgers en beleggers moeten zeggenschap hebben over het kapitaal dat zij bijeenbrengen en beheren. Een actievere opstelling leidde in het recente verleden soms al tot uitsluiting van bijvoorbeeld controversiële wapens, tabaksproducenten en bedrijven die mensenrechten schenden. Om die laatste reden verkocht pensioenfonds ABP vorige week aandelen in Tepco, de eigenaar van de kerncentrale in het Japanse Fukushima.

Maar zoek naast uitsluitingen ook naar positieve impact, zoals infrastructurele projecten, duurzame energieopwekking en betrokken aandeelhouderschap. Dat vraagt om een duidelijke visie voor de lange termijn, dienstbaar aan economie en maatschappij.
 

Daan Spaargaren is beleidsmedewerker duurzaamheid bij Eumedion

Dit artikel is ook gepubliceerd in Trouw